അദ്ദേഹം കാത്തുവച്ച വിത്തുകൾക്ക് ഇനി ആരാകും കാവൽ?

ഒരു കർഷകന്റെ ജീവിതം ഉയർത്തുന്ന വലിയ ചോദ്യം

പത്മശ്രീ ചെറുവയൽ രാമൻ

വയനാടിന്റെ മണ്ണിൽ തലമുറകളായി നിലനിന്നിരുന്ന നെൽവിത്തുകളുടെ കാവലാളായിരുന്ന പത്മശ്രീ ചെറുവയൽ രാമൻ വിടവാങ്ങി. ഒരു പ്രമുഖ കർഷകന്റെ വിയോഗം എന്നതിലുപരി, കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക പൈതൃകത്തെയും ജൈവവൈവിധ്യ സംരക്ഷണത്തെയും കുറിച്ച് ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ട സന്ദർഭമാണിത്.

കാർഷിക ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ പരീക്ഷണശാലകളിലോ സർവകലാശാലകളിലെ പഠനമുറികളിലോ ആയിരുന്നില്ല രാമന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനമേഖല. വയനാട്ടിലെ കമ്മനയിലുള്ള സ്വന്തം കൃഷിയിടമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരീക്ഷണശാല. തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറിക്കിട്ടിയ അറിവും സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളും നിരീക്ഷണങ്ങളുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുത്ത്.

അന്യംനിന്നുപോകാൻ സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്ന അൻപതിലേറെ നാടൻ നെല്ലിനങ്ങളെ അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ചു. വിത്തുകൾ ശേഖരിച്ച് സൂക്ഷിക്കുക മാത്രമായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി. ഓരോ ഇനവും കൃഷിചെയ്ത് വിളവെടുത്ത് അടുത്ത തലമുറയ്ക്കുള്ള വിത്തായി നിലനിർത്തി. ആവശ്യക്കാരായ കർഷകർക്ക് വിത്തുകൾ പങ്കുവച്ചുകൊണ്ട് അവയുടെ തുടർകൃഷിക്കും അവസരമൊരുക്കി.

ഇവിടെയാണ് ചെറുവയൽ രാമന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ അസാധാരണമായ പ്രസക്തി.

ഒരു വിത്ത് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത് അതിന്റെ ഭൗതികരൂപം സൂക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമല്ല. അത് വീണ്ടും മുളയ്ക്കുകയും വളരുകയും വിളവുതരുകയും അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് സംരക്ഷണം അർത്ഥപൂർണമാകുന്നത്. ഈ തത്ത്വം സ്വന്തം ജീവിതത്തിലൂടെ പ്രാവർത്തികമാക്കിയ കർഷകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

കർഷകനും ശാസ്ത്രത്തിനും ഇടയിലെ പാലം

കാർഷികശാസ്ത്രത്തിന് കർഷകരിൽനിന്ന് പഠിക്കാനേറെയുണ്ടെന്ന ഓർമപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ് രാമന്റെ ജീവിതം. പരമ്പരാഗത നെല്ലിനങ്ങൾ കേവലം പഴയകാലത്തിന്റെ ഓർമകളല്ല. അവയിൽ ചിലത് കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെയും പ്രാദേശിക കൃഷിസാഹചര്യങ്ങളെയും നേരിടാൻ ഉപകരിക്കുന്ന ജനിതകഗുണങ്ങളുടെ ഉറവിടങ്ങളാകാം.

പാരമ്പര്യ നെല്ലിനങ്ങളായ പാൽത്തൊണ്ടി, കയമ എന്നിവയുടെ ജനിതകഗുണങ്ങൾ കേരള കാർഷിക സർവകലാശാലയുടെ നെല്ലിന വികസനത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയതായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരത്തിനായുള്ള ഔദ്യോഗിക ജീവചരിത്രരേഖ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കർഷകർ സംരക്ഷിക്കുന്ന ജനിതകസമ്പത്ത് ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണത്തിനും എത്രത്തോളം വിലപ്പെട്ടതാകാമെന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമാണിത്.

2023-ൽ രാജ്യം പത്മശ്രീ നൽകി അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു. എന്നാൽ പുരസ്കാരങ്ങൾക്കപ്പുറം, സംരക്ഷിച്ച വിത്തുകളും പങ്കുവച്ച അറിവും കർഷകസമൂഹത്തിന് നൽകിയ മാതൃകയുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സംഭാവന.

ആദരാഞ്ജലികൾക്കപ്പുറം ഒരു ഉത്തരവാദിത്വം

ചെറുവയൽ രാമന്റെ വിയോഗത്തോടെ ഉയരുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ച വിത്തുകളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചാണ്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശേഖരത്തിലുള്ള ഓരോ നെല്ലിനവും കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ? അവയുടെ സവിശേഷതകളും കൃഷിരീതികളും പ്രാദേശിക അറിവുകളും വരുംതലമുറയ്ക്ക് ലഭ്യമാകുമോ? ആ വിത്തുകൾ തുടർന്നും കൃഷിചെയ്ത് സംരക്ഷിക്കാൻ സ്ഥിരമായ സംവിധാനമുണ്ടാകുമോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ടത് കുടുംബത്തിന്റെയോ ഏതാനും കർഷകരുടെയോ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്വമാകരുത്.

കേരള കാർഷിക സർവകലാശാലയും കാർഷികവകുപ്പും ജൈവവൈവിധ്യ ബോർഡും തദ്ദേശസ്ഥാപനങ്ങളും കർഷകസമൂഹവും ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിത്തുശേഖരത്തിന്റെയും അനുബന്ധ അറിവുകളുടെയും തുടർസംരക്ഷണത്തിന് പ്രായോഗികമായ സംവിധാനം ഉറപ്പാക്കണം. കുടുംബത്തിന്റെയും ബന്ധപ്പെട്ട സമൂഹത്തിന്റെയും പങ്കാളിത്തവും അവകാശങ്ങളും അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കണം അത്.

അതോടൊപ്പം, കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഇത്തരം വിലമതിക്കാനാവാത്ത ജനിതകസമ്പത്തും കാർഷിക അറിവുകളും സംരക്ഷിച്ചുപോരുന്ന, വേണ്ടത്ര അംഗീകാരം ലഭിക്കാത്ത കർഷകരെ കണ്ടെത്താനും അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് തുടർച്ച ഉറപ്പാക്കാനും കഴിയണം.

ചെറുവയൽ രാമന് നൽകാവുന്ന ഏറ്റവും അർത്ഥവത്തായ ആദരാഞ്ജലി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ മറ്റൊരു പുരസ്കാരമോ സ്മാരകമോ സ്ഥാപിക്കുക മാത്രമല്ല; അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ച വിത്തുകൾ വരുംതലമുറകളുടെ വയലുകളിലും മുളച്ചുപൊന്തുമെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയാണ്.

മണ്ണിനെയും വിത്തിനെയും കാർഷിക പൈതൃകത്തെയും സ്നേഹിച്ച ആ മഹാനായ കർഷകന് ആദരാഞ്ജലികൾ.